EVERSTEIJN, BOKSER / HERENKAPPER 1949-1983
2011
Een flat naast de Sint Laurenskerk, waar ik woon met mijn vader en moeder. Het centrum van de stad heeft veel open plekken, de wederopbouw na het bombardement is in volle gang. Ik ben opgegroeid met de Amerikaanse bokser Cassius Marcellus Clay (1942-2016) die later zijn naam veranderde in Muhammad Ali. Hij werd driemaal wereldkampioen in het zwaargewicht. Hij zag er fantastisch uit, was charismatisch, politiek bewust, slim en had humor. In mijn ochtendjas zat ik voor onze kleine zwart-wit televisie die was verbonden met een antenne op het dak van de flat. Ik was niet de enige, niemand wilde zijn gevechten missen.
Spanje, augustus 1972
Een dag aan de Spaanse kust, in het dorp Calella boven Barcelona.
Het zand op het strand is zo heet dat mijn vrienden een rij handdoeken hebben neergelegd om bij het water te komen. Er staat een jukebox op het strand en we luisteren de hele dag naar ‘Space Oditty’ van David Bowie. Door de zon, de lange nachten en de hallucinerende muziek zijn we ook overdag stoned. In de verte is beweging. Iets komt met grote snelheid op ons af. In de branding rent een wit paard in galop en op het zadel van het paard staat een naakte blonde gast. Ze rennen ons voorbij. Het paard heeft energieke ogen en de man een zelfbewuste en spottende glimlach.
Gebeurd dit echt, of moeten we gewoon een nacht niet drinken en een keer goed slapen? Iemand zegt; ‘Die komt uit Rotterdam, het is een bokser, zijn naam is Cor Eversteijn.’
Rotterdam, 3 oktober 1977
In Rotterdam wordt veel gebokst – in kleine zaaltjes op Zuid en Noord, in concertgebouw De Doelen, het Hilton Hotel, dierentuin Blijdorp, Ahoy en ook in gebouw Odeon in de Gouvernestraat. Rotterdam is sinds het begin van het millenium in de vorige eeuw jazz- én boksstad van Nederland. We hebben ook 3 gezaghebbende kranten in die tijd; het NRC, Het Algemeen Dagblad en Het Vrije Volk. Voor die laatste krant zit ik aan de ring bij het boksen. Ik ben 22 jaar, heb mijn studie aan de Sint Joost Academie onderbroken en een baan aangenomen als fotograaf bij persbureau Foton.
De boksers en hun helpers klimmen in de ring. Spanning in de zaal, er wordt gerookt en gedronken. Één van de boksers ziet eruit als een filmster met lang blond haar in de vorm van een Franse coupe, hij draagt een rood satijnen jas met een witte bies.
Hij lacht naar het publiek en steekt zijn handen in de lucht alsof hij de wedstrijd al gewonnen heeft. Het publiek moedigt hem aan. Dit is de favoriet van de avond, dat is duidelijk. Hij doet me aan iemand denken. Ik inspecteer mijn camera’s – 2 nikons, een met een 50 mm en een met 28 mm. Ik stel in op 1600 asa en kan dan fotograferen met diafragma 2.8 en een sluitertijd van 1/250 seconde, net genoeg om de snelle handelingen van het boksen scherp vast te leggen. De bokser in de rood satijnen jas draait zich langzaam om …Cor Eversteijn staat er met grote letters op zijn rug en in gedachten komt er een wit paard op me af aan de Costa Brava. De naakte Ben Hur is dus Cor Eversteijn Door het lot verbonden zijn we nu weer in elkaars nabijheid. Cor overklast die avond zijn tegenstander en wint door TKO.
Twaalf dagen later bokst hij weer en geef ik hem foto’s van de vorige wedstrijd. We worden vrienden en gaan samen trainen en op vakantie.
Cor is hyperactief en sleept je mee in zijn kracht en enthousiasme. Het heeft ook een andere kant waar hijzelf maar ook zijn vrienden niet goed raad mee weten. In zijn energie, sociaal vermogen, veerkracht kan hij tot het uiterste gaan maar ook in wanhoop en zelfdestructie. Hij stond voor iedereen klaar maar kon zichzelf daarin niet helpen.
Mensen hielden van Cor Eversteijn omdat hij zijn kwetsbaarheid niet verborg. Hij had iets aandoenlijks met zijn geföhnde haar, zijn grappen en verkleedpartijen waarmee hij mensen kon enthousiasmeren en laten lachen.
Rotterdam, 1983
Toen Cor op 30 november 1983 overleed nam ik het besluit om een fotoboek over hem te maken. Normaal gesproken werk ik met eigen foto en film-materiaal, voor dit boek is maar een deel door mijzelf gemaakt. De rest bestaat uit films, foto’s en documenten die veelal afkomstig zijn uit het archief van de familie Eversteijn. Het archief van de familie zorgde ervoor dat ik het volle en bijzondere leven kan laten zien van Cor Eversteijn; Cor als zoon, leerling, danser, bokser, herenkapper, minnaar, echtgenoot, leraar, twijfelaar, grappenmaker, onstuimige sterke vader en vriend.
Rotterdam, oktober 2011
Het boek en de tentoonstelling in Museum Boijmans Van Beuningen zijn een eerbetoon aan Cor. In de tentoonstelling zijn super 8 filmpjes uit het familiearchief gemonteerd op muziek waar Cor op trainde en op danste; ‘Monday I got Friday on my mind’ - ‘The life I live’ en ‘Gimme some lovin’.
In het levensverhaal van Cor Eversteijn wordt iets uitvergroot. We kennen allemaal de botsing tussen vermogen en onvermogen,tussen ons verlangen naar vrijheid en met verantwoordelijkheden te leven of hoe een verloren gevoel uit de kindertijd het leven kan kleuren.
‘Eversteijn, bokser herenkapper 1949-1983’ vertelt het verhaal van een charismatische Rotterdamse bokser, maar ook over de ongrijpbaarheid van vriendschap en het leven in extremen. Over een tragische held die smeet met zijn krachten en vocht met zijn zwakheden.
Tijdens zijn wedstrijden - in zaal Amicitia in Den Haag of in Rotterdam Ahoy - hoorde je het publiek schreeuwen ‘CORGADOOR!’. Het was een mantra dat niet meer is. Soms hoor ik het nog in het Kralingse Bos, als de bomen zich buigen bij harde wind.
ROTTERDAM, NL
TENTOONSTELLING, BOEK, CD, KORTE FILM, WEBSITE, POSTERCAMPAGNE
Yvo Zijlstra (Grafisch Ontwerp en Redactie)
Dirk van Weelden (Schrijver)
Tess van der Sanden (Redactie)
Peggy Eversteijn (Redactie)
Marc Gijzen (Lithografie)
Jan van Zwam (Drukwerk, Die Keure)
Bas Vroege (Kompaan in eerste edit / eerste uur)
Stephan Warmenhoven (Camera & Technische Ondersteuning)
Nina Post (Uitgever, Post Editions)
Mijke Loeven (Productie, geduld en liefde)
VERHALEN EN INTERVIEWS
Aad Westerlaken, Bob Groot, Coen Brand, Jean Pierre Houbein, Karel Kleinoot, Loet van Schellebeek, Lucas van Geffen, Martin van Dijk, Peggy Eversteijn, Rene van der Sanden, Roy Somer, Tess van der Sanden, William op ’t Hof.
SPECIALE DANK
Hans Abelman, Margreet Anceaux, Theo Audenaerd, John en Hannie Baksteen, Leen Batenburg, Museum Boijmans Van Beuningen, Bas van den Bosch, Marrie Bot, Coen Brand, Mischa Cohen, Wieteke van Dam, Martin van Dijk, Franz von Dincklage, Bertus Donks, Dirk Evers, Peggy Eversteijn, Bob Groot, Ton den Haan, Britt van Hees, Kim van Hees, Wim van Hemert, Wim Hendriks, Klaas Hoekstra, William op ’t Hof, Suzanne Jansen, Wim Jansen, Conny Janssen, Romy Jochems, Mady Just, Jack Kerklaan, Karel Kleinoot, Arjen van Klink, Antoinette Laan, Bob van Lieshout, Industrial Ceramic Linings, Mijke Loeven, Jan Loorbach, Ove Lucas, Rinze van der Meer, Tracy Metz, Anny Meuldijk, Karen de Moor, Arsine Nazarian, Stichting Kermis-Cultuur Nederland, Aad van Nes, NOC*NSF, Hennie van Oers, Coen Schimmelpenninck van der Oije, Jan Oosterbaan, Simon Otto, Hans den Oudendammer, John de Pater, Wil Pubben, Politie Rotterdam Rijnmond, Openbaar Ministerie Rotterdam, Restaurant Napoli Rotterdam, Vincent Rozen, Thomas Rupert, Rene van der Sanden, Tess van der Sanden, Jim Schalekamp, Loet van Schellebeek, Rianne Schoonderbeek, Lou van Sinderen, Jenny Smets, Roy Somer, Erik Spaans, Rotterdam Top Sport, Charles van der Steene, Peter van der Steenhoven, Jantje Steenhuis, Jan Steinvoort, John Stevens, Liesbeth Struving, Henk Tas, Kees Vrijdag, Thomas Vroege, Ton Wesseling, Schouten Zekerheid, Ben Zuydwijk.
DE BOARD VAN STICHTING GROTE OGEN
Eline Sandberg, Corrie Wolfs, Jos Baeten, Hans Walgenbach, Frits Heijnraets & Hans Citroen.