CONNY JANSSEN DANST
1996
Welk een eer 1996
Vijzel 1997
Oktober 1998
Kus van een vis 1999
Instinct 2000
Album Familiar 2001
Meet me, a dancer 2001
Number One 2002
Vers 2002
Vuil & Glas 2002
Troost 2003
Licht 2004
I’m Here 2005
Ruis 2009
WELK EEN EER OM VOOR HET VADERLAND TE MOGEN STERVEN
1996
Haar choreografie ‘Welk een eer voor het vaderland te mogen sterven’, ging op 15 oktober 1996 in première in de Rotterdamse Schouwburg maar beleefde een preview op 29 augustus in het oude havenpakhuis Jobsveem op de Müllerpier. Het was die datum dat ik voor de 1e foto’s voor Conny maakte.
Het donkere en vochtige pakhuis rook naar specerijen en teer. Betonnen palen, op de begane grond 80 cm dik om de lasten van hogere verdiepingen te kunnen dragen, bepaalden de ruimte. Ratten, duiven en stof maakten het een locatie voor een afrekenplek óf een dansvoorstelling voor Conny Janssen. Op muziek van Lou Reed, John Gale en Henryk Górecki dansten en vochten Renato Bertolino, Kurt Koegel, Jan Köhler, Mike van Loon, Edsel Scott, Michael Strecker, Paul Waarts en Ronald Wintjens voor het vaderland.
Het publiek, speciaal uitgenodigd door Festival Wilhelmina’s Zomers, kwam in bootjes aangevaren vanaf de Wilhelminapier die toen net was omgedoopt tot De Kop Van Zuid. De zon ging onder en aan de gevel van het pakhuis waren brandende toortsen bevestigd. De bootjes werden aangemeerd en het publiek zocht zijn weg in de donkere ruimtes. Mannen in zwarte pakken reden onder leiding van de Rotterdamse stuntman Nick Holiday op huilende en stinkende motoren tussen dansers en beton. Nadat de motoren waren verdwenen begonnen de dansers een eenzaam gevecht van aantrekken en afstoten, een terugkerend thema in de danswereld van Conny Janssen. Dansers, licht, locatie, het vocht van de oude stad, apocalypse, onderwereld; ik heb zelden zo’n spectaculaire en spannende voorstelling gezien.