FOTÓGRAFO
1987
Mijn zeer gewaardeerde collega uit Cusco/Peru heeft zijn camera en donkere kamer altijd bij zich. Zijn camera is zwaar en staat daarom altijd op een groot houten statief. Om de compositie te kunnen bekijken moet hij een donkere doek over zijn hoofd draperen en ziet dan een spiegelverkeerd beeld. Als geportretteerde moet je gaan zitten op een krukje voor een wit stuk laken dat aan een straat muur is bevestigd of door een assistent wordt vastgehouden. Als de fotograaf klaar is met de beelduitsnede en scherpte, diafragma en sluitertijd in orde zijn vraagt hij je om stil te zitten en haalt hij gedurende drie seconden de lenskap van het objektief.
Dan gaan zijn handen voorzichtig de camera binnen waar hij het belichte vel papier ontwikkelt en fixeert. De foto komt dan uit de camera en wordt kort gespoeld in een bakje water dat aan een van de poten van het statief hangt. Mijn fotograaf droogde de foto door de nog zachte emulsie voorzichtig te drogen aan de zijkant van zijn broek. Er is dus geen negatief en de camera werkt volgens het principe van een camera obscura of een pin hole-camera
1989
CUSCO, PERU
( OVERZICHT LATIJNS AMERIKA )